Kunstwerken

Sluipweg, Waarlangs de Dood Heeft Weten te Ontsnappen

Sluipweg, Waarlangs de Dood Heeft Weten te Ontsnappen
Hans van Houwelingen, Sluipweg, Waarlangs de Dood Heeft Weten te Ontsnappen (2009)
, Sluipweg, Waarlangs de Dood Heeft Weten te Ontsnappen (2009)
Voor het werk ‘Sluipweg (waarlangs de dood heeft weten te ontsnappen)’ vroeg Hans Van Houwelingen mensen om oude grafstenen te doneren. Van de meer dan tweehonderd gerecyclede grafstenen die hij ontving maakte hij een slingerend pad van zo’n 250 meter lang rond het Fort Vijfhuizen.
Over de aanleiding van het werk schrijft Van Houwelingen het volgende: “De dood, dat eeuwige mysterie, die onuitputtelijke inspiratiebron van leven en kunst, is evenzeer een nietsontziend marktproduct. Dood zijn is duur. Het is daarom meestal snel afgelopen met de dood. Het rust zacht dat in veel grafstenen staat gekerfd, is betrekkelijk. Geen dood is zeker. Wat betekent het moment waarop de dood ophoudt te bestaan? In het licht van die gedachten begon ik een sluipweg aan te leggen waarlangs de dood heeft weten te ontsnappen.”
Op de oude geschutwal rondom het negentiende-eeuwse Kunstfort bij Vijfhuizen ligt nu een pad van honderden grafstenen, afkomstig van geruimde graven – grafstenen gaan langer mee dan de dood.
De afgelopen twee jaar hebben nabestaanden deze grafstenen hiervoor ter beschikking gesteld. Zij overhandigden een persoonlijk monument om het te recyclen tot één groot kunstwerk dat de aandacht richt op zowel de dood, als op zijn afwezigheid. Talloze particuliere geschiedenissen zijn in de sluipweg aaneengesmeed opdat de dood een eigen gezicht kon krijgen. “Waar de begraafplaats ertoe is uitgerust private herdenking te rouleren, was het mijn doel de dood zelf wat ruimte te geven.”
Bemiddelaarsrol
-