Kunstwerken

Een Vertaling van de Ene Taal naar de Andere

Een Vertaling van de Ene Taal naar de Andere
Lawrence Weiner, Een Vertaling van de Ene Taal naar de Andere (1996)
, Een Vertaling van de Ene Taal naar de Andere (1996)
Een Vertaling van de Ene Taal naar de Andere
Lawrence Weiner, Een Vertaling van de Ene Taal naar de Andere (1996)
, Een Vertaling van de Ene Taal naar de Andere (1996)
Op het Spui liggen drie ijzeren objecten verspreid, waarvan de vorm doet denken aan opengeslagen boeken die ondersteboven zijn neergelegd. Elke boekvorm is voorzien van twee teksten. In het Nederlands staat te lezen: ‘Een vertaling van de ene taal naar de andere’, met aan de andere zijde dezelfde zin vertaald in het Engels, Arabisch en Surinaams in respectievelijk geel, groen en rood. In eerste instantie waren de vormen uitgevoerd in hardsteen. Omdat dit materiaal te kwetsbaar bleek, zijn de boekvormen vervangen door gietijzeren exemplaren.
Sinds Lawrence Weiner het schilderen eind jaren zestig opgaf, past hij taal toe als op zichzelf staand beeld. Volgens Weiner bestaat kunst niet zonder taal; taal is een verwijzing en staat ergens voor. Zijn kunst ontstaat vooral in het hoofd van degenen die kennis nemen van zijn werk. De daadwerkelijke uitvoering is minder belangrijk en kan ook overgelaten worden aan anderen. De opengeslagen boekvorm van het werk verwijst naar lezen en het opdoen van kennis, terwijl de tekst van het werk letterlijk mensen uit diverse landen en culturen aanspreekt.
Dit werk van Weiner maakt deel uit van het ‘Gevelproject’, waartoe ook werken van Joseph Kosuth en Karel Appel behoren. Ze vormen een symbolische gevel die de UvA een herkenbaar gezicht moet geven, terwijl ze ook het karakter van het instituut moeten uitdragen. Het introverte karakter van de conceptuele kunst in combinatie met het materiaalgebruik zorgt ervoor dat de werken echter nauwelijks opvallen in het stadsbeeld; in die zin schieten ze hun doel enigszins voorbij.
Bemiddelaarsrol
-