Kunstwerken

Tintatorium Plus Ultra

Tintatorium Plus Ultra
Adriaan Nette, Tintatorium Plus Ultra (2001)
, Tintatorium Plus Ultra (2001)
Tintatorium Plus Ultra
Adriaan Nette, Tintatorium Plus Ultra (2001)
, Tintatorium Plus Ultra (2001)
In Adriaan Nettes werk staat de ontwikkeling van een bepaalde gewaarwording bij het publiek voorop. Dit is ook de insteek bij het werk ‘Tintatorium Plus Ultra’. Nette werd gevraagd om een kunstwerk te realiseren in de nieuwbouwwijk Emerald in Delfgauw. Het dorp telde oorspronkelijk zeshonderd huishoudens die hun bestaan voornamelijk in de kasbouw vonden. Door de nieuwe wijk zou het dorp binnen vijf jaar vijfduizend nieuwe inwoners krijgen, die geen enkele binding met het oorspronkelijke Delfgauw hadden. Nette bedacht een manier om de nieuwkomers te kunnen integreren. Aangezien de oorspronkelijke bevolking leefde van de opbrengst van aarde, kwam de kunstenaar op het idee om nieuwkomers te vragen om aarde van hun voormalige woon- of geboorteplek mee te brengen. De aarde, uit alle delen van de wereld afkomstig, werd opgeslagen in glascapsules. Deze werden vervolgens verwerkt in de bovenrand van een gegalvaniseerd ijzeren observatorium. Iedere capsule met aarde is zo geplaatst dat hij in de richting van de plaats van herkomst wijst. Nette bedacht de naam ‘Tintatorium’ als een verwijzing naar de veelheid aan aardetinten die de verzameling opleverde. ‘Plus Ultra’ verwijst naar het levenswerk van de filosoof Gottfried Leibniz, die aan het einde van de zeventiende eeuw een wereldwijd vergaarde collectie naturalia aanlegde. Kennis en inzicht zouden zo op één plek samenvallen. Het levenswerk bleef uiteraard onvoltooid: elk nieuw voorwerp droeg weer nieuwe inzichten aan. ‘Tintatorium Plus Ultra’ staat zo ook symbool voor de vele nieuwkomers die de wijk nog zal kennen.
Bemiddelaarsrol
-