Kunstwerken

Dansend Vierkant

Dansend Vierkant
Marijke de Goey, Dansend Vierkant (1987)
, Dansend Vierkant (1987)
Dansend Vierkant
Marijke de Goey, Dansend Vierkant (1987)
, Dansend Vierkant (1987)
Op haar website noemt Marijke de Goey (1947) zich ‘Artist & Illusionist’. Die omschrijving gaat zeker ook op voor ‘Dansend Vierkant’, dat ze voor Arnhem maakte. De Goey ontwerpt bijna onuitvoerbare vormen in staal. Het ijle, blauwstalen ‘Dansend vierkant’, haar eerste grote werk in de openbare ruimte, vormt hierop geen uitzondering. Het transparante vierkant balanceert slechts op één punt en vertoont aan de bovenste zijde een grote knak. Deze elementen geven het werk een bepaalde spanning die nog eens vergroot wordt doordat De Goey bewust een licht effect van instabiliteit creëert. Het materiaal buigt enigszins door en het dertig ton wegende vierkant deint bij de minste druk zacht heen en weer. Door de plaatsing van het werk levert elk standpunt bovendien een ander gezichtspunt op. Veel van De Goeys werken bestaan uit abstracte draadsculpturen en staalconstructies die zich kenmerken door een fragiel lijnenspel. Vanwege de monumentaliteit van haar werken en hun vermogen om deels in de omgeving op te gaan werd De Goey een veelgevraagd kunstenaar voor kunstprojecten in de openbare ruimte. ‘Dansend Vierkant’ maakt onderdeel uit van het zogenaamde ‘Masterplan Beeldende Kunst Pleyroute’ dat tussen 1980 en 1988 onder supervisie van omgevingskunstenaar Wim Korvinus werd uitgevoerd. Korvinus wilde met behulp van kunstwerken de oude structuren langs de nieuwe ringweg markeren.
Bemiddelaarsrol
-